TEKSTYHelnwein

Gottfried Helnwein przedsatwiający fotografie Andiego Worhola, Michaela Jacksona, interesował się także pokazywaniem aktów przemocy i jej odbiorem przez obojętne audytorium jak w "Ostatniej wieczerzy", należał w Wiedniu do grupy, która w latach 60-tych eksplorowała temat przemocy w sztuce, działając też na polu performance.

Gottfried Helnwein (ur. 8 października 1948 roku w Wiedniu) - artysta pochodzenia austriacko-irlandzkiego. Uprawia kilka gałęzi sztuk, od tradycyjnego malarstwa, poprzez fotografię a po perfomance. Helnwein studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu (Academy of Fine Arts Vienna; Akademie der Bildenden Künste, Wien). Skończył z wyrónieniem (the Master-class prize); otrzymał równie nagrody Kardinal-König prize oraz Theodor-Körner prize. Jego wczesne prace to przede wszystkim hiper-realistyczne akwarele przedstawiające okaleczone dzieci; motyw ten był często wykorzystywany równie w licznych perfomances w miejscach publicznych. Helnwein jest konceptualnym artystą; koncentruje się przede wszystkim na psychologicznych i socjologicznych aspektach niepokoju i lęku wśród społeczeństwa, które te z kolei wywodzą się z historycznych wydarzeń i politycznych dyskusji. W rezultacie jego prace często są postrzegane jako prowokacyjne i kontrowersyjne.

Jeszcze przez tydzień można w wiedeńskiej Albertinie zobaczyć wystawę, zbierającą fotografie, eksplorujące temat ciała i tego, jak za jego pomocą można się wypowiadać. Na wystawie zgromadzono 80 fotografii z muzealnych zbiorów. Są to dzieła takich autorów, jak Erwin Wurm, Gottfried Helnwein, Helmut Newton, Franz West, Chuck Close, John Coplans, Elke Krystufek, Marie Jo Lafontaine. Dzieli ich wiele, ale łączy jedno: tematem ich pracy jest ciało i jego społeczna recepcja.